Arcadia Coven

Wicca is een neo-paganistische religie, opgericht rond 1950 door Gerald Gardner die hiervoor elementen vanuit de volkstradities, vrijmetselarij, oude culturen en occultisme samenbracht. Het woord witchcraft of hekserij is toen pas terug naar buitengekomen. Binnen de wicca bestaan structuren en gebruiken voor rituelen, inwijdingen, … die door iedereen kunnen geleerd en gebruikt worden. Hoewel voor velen de termen moderne hekserij en wicca onderling verwisselbaar zijn, lijkt het ons dat de term moderne of eclectische hekserij veel ruimer kan worden genomen en dat wicca meer kan worden geassocieerd met enkele specifieke tradities zoals gardneriaanse, alexandrijnse , seax of dianic wicca.

Binnen de wicca is er geen wereldwijde hiërarchische structuur of organisatie. Er is geen paus wiens mening dient te worden gevolgd. De meeste wicca’s erkennen wel een gradensysteem waarbij de 3de graad, die van hogepriester of hogepriesteres als het hoogste niveau beschouwd wordt. Door dit gradensysteem en de meer gestructureerde overtuigingen vinden we binnen de wicca meer covens en minder solitaire beoefenaars.

Wicca kent geen heilig schrift en heeft geen bijbel en geen Koran. Er zijn geen stellingen of credo’s waaraan alle wicca’s zich dienen te onderwerpen. Essentieel is wel dat de regel “Doe wat je wilt, zolang je niemand schaadt” wordt gerespecteerd. Deze regel legt alle verantwoordelijkheid bij jezelf, om alles wat je doet zorgvuldig te overwegen en niemand schade te berokkenen. Verder geloven de meeste wicca’s dat alle magische en andere handelingen in drievoud naar hen terug zullen keren. Zowel de goede dingen die men doet, als de eventuele misstappen. Vandaar dat de meeste bona fide wicca’s zich ervoor hoeden hun magie te gebruiken op negatieve wijze.

Wicca’s vereren zowel hun Godin als hun God. Zij erkennen een soort twee-eenheid tussen het vrouwelijke en het mannelijke element die elkaar aanvullen en in evenwicht houden. Ze zijn niet gelijk, maar wel gelijkwaardig. Deze polariteit is als het ware de motor van de schepping en weerspiegelt zich zowel in de natuur (met zowel vruchtbare als destructieve krachten, licht en donker), in de mens (man en vrouw) als op goddelijk vlak (God en Godin).

Binnen de moderne hekserij werden er ook een aantal strekkingen of tradities aangenomen; zo is er bijvoorbeeld de Gardneriaanse hekserij, genoemd naar Gerald Gardner. Heel wat Gardneriaanse covens werken trouwens skyclad. Er is ook Alexandrijnse hekserij, genoemd naar Alex Sanders die overigens van origine ook Gardneriaans was; hij werd ingewijd door een Gardneriaanse heks, maar de beweging rondom hem werd bekend onder de naam ‘Alexandrijnse hekserij’. Heel wat van de Alexandrijnse covens werken eveneens skyclad, wat uiteraard niet wilt zeggen dat er geen Gardneriaanse en Alexandrijnse covens zijn die werken in gewaden. Er bestaat vandaag de dag een uitgebreid overzicht van bestaande heksentradities; er is traditionele hekserij, Welsche hekserij, Schotse hekserij, Ierse hekserij, hoewel het strikt genomen redelijk nieuw is voor Ierland. Hekserij werd pas geintroduceerd in Ierland toen de Noormannen binnenvielen. Daarvoor stonden heksen bekend als de ‘Bhean Fasa’ wat Gaelic is voor wijze vrouw. Het waren de Noormannen die het concept van coven rituelen in Ierland introduceerden zoals in het geval van Alice Kyteler, de bekende heks van Kilkenny, die een gegoede Noorse vrouw was die door de kerk werd beschuldigd van het beoefenen van hekserij. De geschiedenisboeken vemeldenechter niets over het feit of ze al dan niet spiernaakt doorheen Kilkenny rende, ik betwijfel het ten zeerste, het weer daar is veel te koud!

De moderne hekserij zoals deze vandaag de dag bekend is, is een gemoddeleerde en redelijk recente beweging. Heel wat mensen proberen ons te doen geloven dat het een eeuwenoude religie is die duizenden jaren teruggaat. De filosofie is misschien wel heel oud, maar de huidige vorm ervan is een zeer modern en hedendaags concept. Laat ons beginnen bij de hekserij zoals wij dit de dag van vandaag kennen.

In 1950 werd de wet op de hekserij in Engeland afgeschaft en vervangen door de wet tegen frauduleuse media. Het was de politie die vroeg om deze afschaffing vroeg omdat de wet totaal onbruikbaar en onwerkbaar was. Het vervolgen van iemand omdat zij of hij een heks was, was een hele sensationele bedoening en complete onzin. Rond diezelfde tijd was er een man, Gerald Gardner. Hij beweerde een doctoraat te hebben wat in feite niet helemaal juist was. In de buurt van New Forrest in New Hampshire ontdekte hij een groep mensen die een Rozekruis theater hadden. Hij was er vast van overtuigd dat dit heksen waren die een eeuwenoude religie beleefden. Ze beoefenden in elk geval wel een zekere religieus ritueel, dat sommige mensen eventueel als hekserij kunnen omschrijven. Ze vormden een hechte groep die later door Gardner bekend werd als de New Forrest coven. De rituelen die ze deden waren zeer spartaans. Het waren overigens heel gegoede mensen, ze hadden allemaal een goede opvoeding genoten, hadden gestudeerd en zowel mannen als vrouwen maakten deel uit van de groep. We moeten er ook rekening mee houden dat dit plaatsvond net na de tweede wereldoorlog. Deze mensen hadden bijgevolg een verschrikkelijke tijd meegemaakt; honderdduizenden waren over de ganse wereld gestorven aan de gevolgen van de oorlog en de groep in New Forrest was jong had als reactie als het ware voor zichzelf een filosofie uitgewerkt dat vandaag de dag zou omschreven worden als een hippie-beweging. Gardner ontmoette hen en werd voorgesteld aan Dorothy Clutterbuck die de leiding van de groep op zich had genomen, de rol van de zogenaamde hogepriesteres. Gardner was ervan overtuigd dat deze groep mensen een coven was. Of dat zo is of niet zullen we nooit weten, maar dat doet er in feite niet toe. Wat er wel toe doet is dat Garder zo enthousiast was over hun religieuse praktijken dat hij deze ook aannam en later, samen met mensen zoals Doreen Valliente, paste hij de filosofie aan tot een werkbaar geheel. Daaruit ontstond nog later de moderne hekserij zoals die vandaag de dag bekend is.

Ik ben er echter van overtuigd dat de beoefening van hekserij toen en vandaag weinig of geen gelijkenis heeft met de beoefening van enige vorn van hekserij over de afgelopen 400 tot 500 jaar. En doorheen de tijd, sinds het ontstaan in de jaren ’50 van de vorige eeuw, is hekserij gegroeid en geevolueerd. En tijdens deze evolutie werd er als het ware gezocht en teruggekeerd naar de werkelijke wortels. Als er bijvoorbeeld hekserij zou beoefend zijn door mensen op het platteland 300 à 400 jaar geleden, zou dit absoluut niet in covenverband zijn geweest, maar op een één-tot-één basis; leraar en leerling. Binnen de moderne hekserij wordt er soms gezegd dat de overdracht van kennis van man tot vrouw en van vrouw tot man dient te gebeuren. Volgens mij is dit pure onzin. Ik denk dat hekserij vroeger van vrouw tot vrouw werd onderricht, generatie op generatie, en omgekeerd ook van man tot man. Het moet een praktische filosofie geweest zijn waarin de student leert om zich af te stemmen op de natuur en te leven in balans met het platteland, om een betere boer te worden bijvoorbeeld. Een jonge man kon zo leren hoe het land te bewerken, hoe te leven met de seizoensfeesten, hoe te zaaien, te planten en te oogsten. Jonge vrouwen werd geleerd om de vruchten van de natuur te gebruiken als medicijnen. Het leerde hen in elk geval een groot respect te hebben voor de natuur en het was bovendien een geheime en familiale aangelegenheid .

De beweging binnen de moderne hekserij gaat in zekere zin stilaan terug naar deze familiaal georienteerde één-tot-één manier van doorgeven van kennis. Hierdoor komen ook een aantal andere elementen die door onze voorouders zouden gebruikt zijn opnieuw naar voor. De heks in de middeleeuwen was ontzettend geboeid en geinteresseerd in het veranderen van zijn of haar gemoedstoestand. En het effectief veranderen daarvan was in de ogen van de mens in de middeleeuwen niets anders dan een spirituele ervaring of pure magie. Moderne hekserij is volop aan het veranderen, door minder ritueel te worden zoals het was in de tijd van Gardner en steeds meer en verder shamaanse praktijken eigen te maken. Waarschijnlijk ook mede hierdoor krijgt de hekserij momenteel beoefenaars over de ganse wereld.

Doorheen de tijden werden horens en geweien gezien als een teken van goddelijkheid. Bijvoorbeeld in Lascaux in Frankrijk is er in een grot een afbeelding van een shamaan die een ritueel uitvoert voor een succesvolle jacht en hij draagt een gewei op zijn hoofd als identificatie met de gehoornde god. De gehoornde god is de personificatie van het mannelijk aspect van de natuur. Hij wordt gezien als een jager, de beschermer van de jagers, maar hij is ook de beschermer van dieren, de beschermer van bos en woud, van bomen en van alles in de natuur. Hij is de actieve creerende kracht. In die zin is hij heel sterk en puur mannelijk. De afbeeldingen die we van hem vinden zijn daarom meestal heel gespierd, heel krachtig, heel mannelijk. Aangezien hij bijna uitsluitend leeft en denk met de rechter hersenhelft is hij ook heel instinctief en intuitief. Daarom is hij gek genoeg ook één van de meest vrouwelijke onder de goden. In de gehoornde god vinden we dus een ongelofelijke mix van mannelijke en vrouwelijk goddelijke aspecten in quasi perfecte harmonie; wild en vrij, die ook koesterend is, groeiend en gidsend. Hij is daarom een ontzettend eenvoudig en tegelijkertijd zeer complex wezen tegelijkertijd.

Onze Godin is de moeder van alle leven. Dat is ookde reden waarom binnen de Craft er nooit levende offers zulen gebracht worden; zij is de moeder van alle levende wezens! Heel wat mensen weigeren te geloven dat heksen geen dieren doden, of andere mensen verwonden; waarom zouden ze anders zwaarden en messen hebben… Een basiselement als heks is echter dat je respect hebt voor het leven; voor werkelijk alle leven…

Mensen vragen ons soms waarom er binnen de hekserij een figuur bestaat zoals de Godin, terwijl het Christendom niet een dergelijke figuur heeft. Wel, in feite is dat niet helemaal juis..t. Het Christendom groeide uit het Judaische geloof en daarin vinden we de ‘Shekinah’, het vrouwelijke aspect van God, van Jahweh, van Elohim. Met andere woorden; God de Vader is evenzeer God de Moeder… De Shekinah is wijsheid, zij is de stilte, diegene die glimlacht over het bruidsbed. Binnen het Jodendom is sex een heilige handeling en het wordt geregeerd door de Shekinah; de Grote Moeder.

Toen Constantijn het Christendom opdrong moest het vrouwelijke aspect van God echter helaas onderdrukt worden. Een grappige kanttekening is dat somigen binnen de Katholieke kerk zich nu afvragen of de maagd Maria – want dat is het huidige vrouwelijke aspect van God – niet moet worden hersteld tot haar Godinnelijke status. Zelfs de betekenis van het woord ‘maagd’ in maagdelijke Godin zoals Artemis of Diana, betekende niet ‘virgo intacto’ in de biologische zin, het betekende gewoon dat ze zelfstandig en niet onderworpen aan eender welke man waren; ze waren niet gehuwd en hadden geen vaste partner. Of ze zoals de biologische benadering maagdelijkheid bekijkt al dan niet sex hadden gehad, ging niemand aan buiten hen.

De beeltenissen van de maagd Maria in onze kerken vandaag zijn seksloos en bleek, de borsten worden verstopt achter verschillende lagen van zware stof. Zelfs de glimlach op het gelaat van de Madonna is dikwijls pijnlijk. Hoe zou jij het vinden als vrouw om beroofd te worden van je vrouwelijkheid omdat de enige reden dat je hier op aarde bent toegelaten, is het leven te schenken aan de geincarneerde levende God en daarom moet je voor eeuwig maagd blijven…. Je zal dit soort Madonna afbeeldingen echter niet vinden in Zuiderse landen! Hun Madonna heeft het gelaat van een prachtige jonge vrouw, een grote ster fonkelt op haar hoofd, haar handen zijn geopend en bevatten parels; de parels van de wijsheid. Haar rood gelakte voeten staan deels in het water en worden bedekt door rozen. Ze draagt een prachtig blauw gewaad dat haar figuur accentueert. Ze is fier en absoluut prachtig! Heel wat mooier dan het concept van een goddelijke moeder, van een heilige maagd in de biologische zin, een porceleinen, trieste klassieke Madonna die we overal in de kerken vinden. De Zuiderse Maria ziet er uit zoals de moeder van God er moet uitzien; jong en teder, trots, fier en stralend, levend en vol kracht; niet leeg en triest.

Waarom wordt de Godin soms voorgesteld als de drievoudige maan? De Godin heeft een drievoudige vorm; maagd, moeder en oude wijze vrouw, net zoals de maan ook een drievoudig aspect heeft; de maagdelijke wassende maan, de volle moedermaan en de afnemende wijze maan der wijsheid.

Moderne hekserij is een heel vriendelijk georienteerd pad, maar er bestaat helaas toch heel wat misverstanden rond. Je kan geen leven hebben zonder het evenwicht van mannelijk en vrouwelijk, deze gaan hand in hand. Er zitten mannelijke en vrouwelijke aspecten in elk menselijk wezen. Elke vrouw heeft haar mannelijke ‘andere helft’ en elke man zijn vrouwelijke kant; animus en anima. Onze Godin en God, de Vrouwe en haar gemaal, zijn complementair; ze vullen elkaar aan tot één geheel. De ene staat niet boven de ander. De reden waarom binnen de moderne hekserij onze Godin iets nadrukkelijker aanwezig is, en waarom de meeste covens geleid worden door een vrouw is te vinden in onze geschiedenis. Wanneer we gewoon 2000 jaar terugkijken naar religie en samenleving dan zien we dat beiden heel erg mannelijk-georienteerd en patriarchaal waren. Vandaar dat het belangrijk is om ook hier het evenwicht te herstellen en dit vrouwelijke concept nu naar voor te schuiven. We werken met Moeder Aarde, zij heeft onze steun en hulp momenteel hard nodig, misschien harder dan ooit tevoren! De mannelijke God is niet dood; hij is een droevige weduwenaar, reikhalzend wachtend op de terugkeer van zijn gemalin.

Hekserij is een religie en we eren de ultieme creator; de oerkracht. Als er een ultieme creator bestaat, dan kan er per definitie slechts één van bestaan. Wij polariseren deze ene kracht echter in een vrouwelijke en een mannelijke pool; de Godin en de God, zoals de 2 polen van een batterij. Als een batterij geen 2 gelijke en tegengestelde polen heeft, dan zal deze geen stroom kunnen genereren en dus tot niets leiden.

De meeste heksen zijn pantheïsten, wat wil zeggen dat we de natuur zelf als goddelijk ervaren. Het Goddelijke zweeft niet ergens boven de wereld, maar is in de ganse kosmos aanwezig en manifesteert zich ook doorheen alle aspecten van de natuur. De hele schepping leeft en is vervuld van vitaliteit.

Vandaar ook het respect van heksen voor de natuur. We proberen de natuur zo min mogelijk schade toe te brengen, er in harmonie mee te leven en we beseffen zeer goed dat we een belangrijke rol hebben in het behoud van onze Moeder Aarde.

Hekserij is een mysteriereligie. Er wordt gezegd dat je alle mysteries kan ontdekken, maar dat je niets ervan kan doorgeven. Met de geheimen van de hekserij ben je niets, het is de wijsheid die je zelf ontwikkelt die van belang is. Vandaar dat hekserij eveneens een ervaringsreligie wordt genoemd.

Het leven zelf bevat 3 grote mysteries;

1. Geboorte. Volgens velen is het feitelijke geboren worden veel pijnlijker en moeilijker dan het ogenblik van de dood. Een foetus heeft 9 maanden de geborgenheid en veiligheid van de moederschoot ervaren en moet plots op eigen benen gaan staan. Groei- en leerfase. Na de geboorte gaat men groeien. Wetenschappers zijn het erover eens dat de allerjongste kinderen heel wat sneller kunnen leren dan iets oudere kinderen of volwassenen. Deze groeifase is een zoektocht naar kennis en wijsheid.
2. Liefde. Tijdens de groeifase maakt men kennis met het 2de mysterie; de liefde in al zijn mogelijke vormen & emoties; liefde voor je ouders; de mensen die je ter wereld hebben gebracht, liefde voor je vrienden, liefde voor je partner, liefde voor de natuur, sex, passie, enz… Ook het besef dat liefde tussen twee mensen opnieuw nieuw leven kunnen voortbrengen hoort bij dit mysterie.
3. Dood. Ieder van ons wilt rustig en pijnloos sterven, maar één ding is zeker; sterven doen we ooit allemaal. Het mysterie van de dood zal zich ooit voor elk van ons ontrafelen, maar pas op het juiste moment. Ondanks het feit dat sommige mensen zich vorige incarnaties kunnen herinneren, is de ware en echte kennis van de dood iets wat ons pas op het juiste ogenblik zal doorgegeven worden, en dat ogenblik is heel persoonlijk. Heksen zien de dood niet als een eindpunt, maar als een begin. De dood is een grens, een poort naar een nieuw begin. Vandaar dat een heks nooit bang zal zijn voor de feitelijke fysieke sterven. Wij zien dit als een hereniging met de Vrouwe en haar gemaal.

Binnen de eclectische hekserij is er geen vaste manier om te werken met een bepaalde Godin of God als vertegenwoordiging van de Oerkracht. Sommige heksen werken met verschillende pantheons, andere gaan zich beperken tot het pantheon van de cultuur waar ze het meest voeling mee hebben, nog anderen beperken zich tot één enkele Godin of God of gaan deze krachten niet benoemen. Alles hangt af van het individuele referentiekader van de persoon.

De aspecten van Maagd, Moeder en Oude wijze Vrouw worden echter door de meeste groeperingen gehanteerd als de verschillende verschijningen van de Godin, die dan ook geassocieerd zijn aan de 3 fasen van de maan. Daarnaast wordt de Godin ook onder meer geëerd als de Grote Aardemoeder en de Duistere Godin van de nacht.

Ook de God wordt vaak als dualistisch opgevat : een God van de Zomer – de Eikkoning, Groene Man of Zonnegod- en de God van de winter- de Hulstkoning of de Heer van de Onderwereld.

Aangezien de eclectische hekserij zoals de meeste paganistische tradities een ervaringsreligie is, uit zich dit ook in het feit dat geen twee heksen het eens zijn over wat de concepten Godin en God nu precies inhouden. Het zijn abstracte gegevens en in hun hoogste aspect kunnen ze geen namen krijgen. Ze zijn het vrouwelijke en het mannelijke aspect van de godheid, dat buiten, maar ook zeker in de mens zelf ligt.

Geheimhouding en stilzwijgen was vroeger van levensbelang onder covenleden. Veel mensen kenden elkaar overigens niet bij de gewone naam. In de moderne tijden zorgt het stilzwijgen echter voor meer misverstanden en problemen dan dat er voordelen aan verbonden zijn. Vandaar dat er de laatste decennia meer en meer opheid ontstaat over wat heksen doen, hoe ze dat doen en vooral waarom ze het doen.

Ten tijde van de heksenvervolgingen die zo’n 400 jaar hebben geduurd was openheid uit den boze. Sommige geschiedkundigen spreken van 9 miljoen vrouwen en mannen die tijdens de Burning Times op de meest brutale en pijnlijke manier om het leven werden gebracht. De waarheid is dat het ‘slechts’ om een paar 100.000 personen gaat.

Een van de bekendste heksenjagers was Matthew Hopkins. Onder zijn toezicht werden kinderen aangespoord om hun ouders te verklikken en dorpelingen om hun buren te verraden. De tijd van vervolging was een tijd van angst, niemand was nog veilig.

Ook de dag van vandaag bestaan er nog landen waar de wet op de Hekserij nog steeds niet is afgeschaft, zoals Indie. In Belgie werd de wet op de hekserij pas in de jaren ‘50 afgeschaft, in Italie duurde het zelfs tot in 1981!

Ondanks het feit dat in de meeste Westerse landen tegenwoordig vrijheid van religie geldt is het voor hedendaagse heksen nog steeds niet zo eenvoudig om open voor hun overtuiging uit te komen. Sommigen van ons worden plots door de sociale dienst doorgelicht om na te kijken of onze kinderen niet mishandeld of seksueel worden misbruikt, hoewel de kinderen van neo-paganisten bij de best verzorgde en gekoesterde kinderen ter wereld horen!

We zijn en blijven echter op onze hoede en vergeten het verleden nooit!

De wortels van de Moderne Hekserij zijn heel oud en zijn via verschillende wegen tot ons gekomen. Vele oude gebruiken zijn verloren gegaan toen het Christendom de oude Paganistische religies van Europa trachtte te verdringen. In sommige families bleven deze oude gebruiken echter bestaan, maar in de loop van de tijden gingen er delen verloren of werden de gebruiken aangepast. Vandaar ook dat we nu spreken over ‘Moderne Hekserij’. Het zou onzinnig zijn om de gebruiken van eeuwen geleden nu nog letterlijk toe te passen in deze hoogtechnologische tijden. Net zoals het ook niet logisch zou zijn om rituelen van Zuid Amerika, van Afrika of van Australië hier uit te voeren zonder deze aan te passen aan onze eigen samenleving, aan onze seizoenen, aan onze eigenheid.

Moderne hekserij wordt soms geassocieerd met satanisme en allerlei duistere zaken. Dit heeft onder meer te maken met het beeld dat we van de heks hebben uit de geschiedenis. Dit beeld van de klassieke heks, de kromme oude vrouw met haar zwarte kat die ’s nachts op haar bezem door de bossen vliegt om de duivel te aanbidden is in eerste plaats een projectie van de angst voor de vrouw van de vroegere katholieke kerk. Parallel met de opkomst van het Christendom werd de vrouw binnen de maatschappij steeds maar verder achteruit geschoven. Het werk van de wijze kruidenvrouwen en vroedvrouwen werd overgenomen door mannen.

Ongeveer 90% van de ter dood veroordeelden in de heksenvervolgingen waren vrouwen, wat zeker toe te schrijven valt aan de Malleus Maleficarum, de befaamde Heksenhamer uit 1486, een handboek voor de heksenvervolgers geschreven door 2 Dominicaanse monikken. Hierin werden een gans overzicht van mishandelingen opgesomd om heksen te dwingen tot bekentenissen. Dit boek heeft ervoor gezorgd dat honderdduizenden mensen een wrede dood stierven, de meesten overigens totaal onschuldig.

In het werk wordt ‘heks’ steeds omschreven als ‘zij’. Volgens de Heksenhamer is een vrouw “…niets anders dan een vijand van de vriendschap, een straf waarvan men niet kan ontsnappen, een noodzakelijk kwaad, een natuurlijke verleiding… een echtelijk gevaar, geschilderd in mooie kleuren… De eerste vrouw … werd gevormd door een gebogen rib … En sindsdien is zij door dit gebrek een onafgewerkt dier, ze bedriegt altijd.” De auteurs durfden zelfs te beweren dat het woord femina afkomstig was van fe (faith – vertrouwen) en minus, wat dus betekende ‘een gebrek aan vertrouwen’!

Het is historisch aantoonbaar dat de Goden van onderworpen volkeren steeds tot de demonen of lagere Goden van het nieuwe geloof werden gedegradeerd. Aangezien vele prominente Goden, bij onze voorouders bekend onder de namen Pan, Cernunnos, Frey en Herne, als gehoornd werden voorgesteld, lag het voor de hand dat de christelijke duivel, Satan, eveneens gehoornd ten tonele zou worden gevoerd. Zo is de figuur van Satan ontstaan, een christelijke uitvinding om het kwaad in de wereld te kunnen verklaren en de schuld ervan buiten jezelf te kunnen verklaren. Heksen geloven niet in het bestaan van een duivel. Wel erkennen ze dat er kwaad is in de wereld, maar de schuld hiervan ligt bij de mens, en niet bij een fictieve satan.

Vraag 12 heksen een definitie van hekserij en je zal 13 verschillende antwoorden krijgen. Deze term is vaak zo persoonlijk en geladen dat het heel moeilijk is hierop een antwoord te geven waar iedereen zich in kan vinden.

Hekserij is een manier van leven waarbij overtuiging hand in hand gaat met het gebruik van magie om jezelf en de wereld rondom je te beïnvloeden. Vanuit welke cultuur of traditie de heks ook afkomstig mag zijn, steeds staat de natuur en de dualiteit (mannelijk-vrouwelijk, jager-prooi, donker-licht, …) binnen deze natuur centraal. Het vraagt het geloof in een oerkracht die in elk van ons aanwezig is en in alles rondom ons, hoe deze oerkracht zich manifesteert of hoe we deze ook mogen noemen. Hekserij is een actief gegeven en eist van de heks een sterke inzet en eigen initiatief. Het is geen religie die men ondergaat, maar één die je beleeft, een ervaringsreligie waarbij inleven in de mysteries zorgt voor de persoonlijke ontwikkeling.

Hekserij is gebaseerd op een geloof in de natuurkrachten en een groot respect voor alle leven. Er zijn geen 10 geboden, geen wetten en plichten zoals in de grote wereldreligies. We volgen slechts één enkele stelregel, nl. doe wat je wil zolang je niemand schaadt. Om deze stelregel na te kunnen leven, is een continue alertheid nodig, een besef van de gevolgen van elke handeling – zowel voor jezelf als voor anderen – en een sterk verantwoordelijkheidgevoel voor de eigen daden.

Wanneer je in de dikke Van Dale de term eclectisch opzoekt, kom je bij “het beste uitkiezend”. Dit betekent dat er geen enkele traditie strikt wordt gevolgd, maar dat ieder uit de verschillende bestaande tradities en culturen net die aspecten uitfilteren die hem of haar liggen, aangevuld met eigen creativiteit. De aspecten waarbij iemand zich minder goed voelt, kunnen zonder probleem naast zich neer gelegd worden. Het betekent ook dat niet één enkele traditie de waarheid in pacht heeft, maar dat er waardevolle elementen te vinden zijn in heel wat verschillende richtingen. Een eigen mening en een beleving die past bij je eigen gevoel, zijn van groot belang om een eclectische heks te worden.